Lente!

11181748_10153867715831321_5854343661470278255_n

Het lukte me de laatste tijd alsmaar minder om energie te vinden om te bloggen. En dat terwijl het bloggen me normaal gesproken bakken energie geeft en me heel erg blij maakt, kreeg ik nu enkel stress. Het werd een ‘moeten’ en daar hou ik niet van.
Waar ik vroeger al eens dacht dat ik heel erg moe was lijkt het nu wel of alle beetjes energie uit mijn lijf zijn weggezogen. 2 jaar aan serieus slaaptekort doet dat dus met een mens. En dat een paar maand half lopen negeren was niet mijn beste idee ooit.

De pauzeknop werd dus ingedrukt. Het bloggen even losgelaten. Tijd om mezelf toe te laten te crashen om 20u30. Iedere dag. Tijd om alle nevenactiviteiten stop te zetten en gewoon eventjes aan niets te moeten denken. Proberen me niet schuldig te voelen over de zoveelste afspraak die ik moest afzeggen. Daar ben ik helaas nog steeds niet echt in geslaagd. Op automatische piloot de nachten doorworstelen en stoppen met de tel bij te houden van hoeveel keer je nu effectief uit bed bent moeten komen. 5? 7? 9? Vermoeidheid zorgt er gelijk hoe voor dat tellen en onthouden een van de eerste dingen zijn die je niet meer kan. Misschien maar best ook. 😉

Maar de zon komt zo nu en dan al eens piepen. ’t Is lente. Ons nieuwe huis begint stilletjes aan minder en minder werkmannen over de vloer te krijgen en er ligt sinds gisteren een terras! Er werd een reuzegrote boekenkast geïnstalleerd en al mijn kookboeken werden van zolder gehaald en kregen hun eigen ereplaats. Ella is, ondanks de terrornachten, de leukste en raarste 2jarige die ik ken. Ze geeft sprankeltjes energie daar waar ik dacht dat ik ze ’s nachts allemaal was kwijtgespeeld. En ze doet ons lachen. De hele dag door (de nachten zijn nog een ‘klein’ werkpuntje).13007212_1093934743997568_1979993379606311447_n

Sinds enkele dagen kriebelt het om toch weer eens mijn blog te bezoeken. Er zaten enkele lieve comments in mijn inbox en de goesting om heel erg rustig de draad terug op te pakken is terug. Zonder druk. Én aangezien een nieuwe blogpost uiteraard ook een nieuw receptje moet bevatten deel ik met veel liefde eentje dat perfect past binnen een energieloos leven. 😉 Het is niet alleen ontzettend lekker, het zit tsjokvol (zoals mijn lief zou zeggen) vitaminen en het is klaar in nauwelijks 15 minuten!

Zalm met gegrilde groene asperges en kerstomaat 

Fijn weekend!

 

No comments yet.

Geef een reactie