Ella.

 

IMG_9558

Je huilde onmiddellijk.
Het leek wel als was het in een fractie van een seconde nadat je los was van mij.
Ik weet nog dat ik dacht: oef. Alles is ok.
Ze legden je op mijn buik.
Ik gleed weg in een waas van uitputting.

Je was het kleinste frummeltje dat ik ooit heb gezien.
Alles vervaagde.
Jij en ik. Alsof er geen wereld meer was buiten wij tweetjes.
Nooit eerder viel er zo een rust over mij.
Voor ons stond de tijd even stil.

Wat ben ik fier.
Het meest van alles nog op jou, mijn 1 jarig klein hummeltje geluk. Maar daarnaast ook op mezelf.
Fier op het voorbije jaar. Fier dat we het overleefden zonder (al te veel) kleerscheuren. Ik heb serieus afgezien. Maar uiteindelijk moest ik plooien voor jouw onweerstaanbare charme. Bovenal ben ik blij over hoe jij en ik toch nog steeds een beetje één zijn. Blij hoe we samen onze draai vonden. Soms al eens met wat gevloek en meer dan eens met liters tranen. Ik ben fier op wat voor mama ik (aan het worden) ben. Fier dat ik het geduld heb om jou altijd je ding te laten doen. Ook als dat wil zeggen dat dat ding de hele boekenkast legen is. Of als dat wil zeggen dat ik 1742x kiekeboe van achter het keukenmuurtje moet doen of als ik met balletjes moet rollen tot in het oneindige. Of als je wil kruipen, neen staan, neen, zitten, euhm staan, rollen, liggen, aargh neen, toch zitten,… Allez, ge snapt mij wel.

(Maar AL die keren dat ik telkens 645x na elkaar “Alle Ella’s / Omie’s / Semmetjes / mama’s / papa’s / Omalaines… zwemmen in het water. Falderalderiere.” moest zingen hebben mijn geduld wel zwaar op de proef gesteld. Dan was het eerder “moeder op de rand van een zenuwinzinking”. Ook ik heb blijkbaar mijn breaking point.)

10361564_10153016145716321_8322267060242373768_n

1 jaar Ella.
1 jaar mama.
Al 1 jaar in ons leven. Het leek nog maar gisteren dat je tevoorschijn piepte. 46 centimetertjes mens. En het avontuur begint nog maar pas. Ik kijk uit naar elke kleine en grote stap die komen gaat. Naar elk obstakel en elke overwinning.
Naar je zien groeien. Naar het eerste echte woordje, de eerste stapjes, hoe je stem zal klinken, wat voor persoontje je zal worden, of je zo slim wordt als jouw papa of zo sociaal als je mama. Of gewoon allebei, als we dan toch mogen dromen.

Al word je kapster, voetballer, ballerina, vuilnisvrouw of prinses, ’t wordt ongetwijfeld meer dan fantastisch.

 

Kleine muis. Lief pierke. Stinkpaté.
Je bent de aller aller aller fijnste 1 jarige die we ons konden wensen.
Ik haalde je deze ochtend uit bed. Je lachte en wiebelde met je kont, en, als je ’t had gekunnen, je was al huppelend je bed uit gesprongen. Ik knuffelde je te pletter en slikte de krop in mijn keel weg.
Straks mag je een kaarsje uitblazen. En krijg je je eerste taartje.
Straks veeg ik voor de 8ste keer mijn tranen weg. Veeg ik de laatste feestkruimels van de grond.
Knuffel ik je nog eens te pletter, geef ik je een laatste eerste-verjaardagskus, stop ik je in bed, zeg ik dat ik van je hou en overloop voor een laatste keer vandaag jouw geboorte, detail per detail, seconde na seconde, ik vergrendel iedere herinnering in mijn hoofd, om nooit meer te vergeten. Ik ga met een week hart slapen, net zoals ik ben opgestaan.
Ik veeg mijn 9de x tranen weg en kan niet wachten op de nieuwe dag.
Een nieuwe dag met jou.

Gelukkige eerste verjaardag lieve kleine Ella.

IMG_1169

IMG_6203

 

 

 

 

 

 

IMG_6234IMG_1159

 

 

 

 

 

 

 

 

12 Responses to Ella.

  1. Annelies 27 maart 2015 at 12:35 pm #

    Prachtig… Hier ook een krop in de keel tijdens het lezen!

  2. Tess 27 maart 2015 at 12:49 pm #

    <3 Proficiat!

    Doet me héél erg verlangen naar de hele weg te kunnen aanschouwen van dat klein prutske in min buik.

    • Marieke 27 maart 2015 at 12:52 pm #

      Ik vind het echt magisch nu.
      Dat was in het begin helemaal anders. Geen roze wolk.
      Maar haar zien groeien en veranderen…. Dat is zo mooi.
      Soms bijt ik haar zachtjes gewoon omdat ge die letterlijk wilt opeten van het graag zien.
      Zo hard graag zien dat er geen woord voor bestaat dat goed genoeg is.

      Ge weet niet wat u te wachten staat. Naast de allerallerzwaarste taak is het ook de allerallermooiste.

      • Tesz 27 maart 2015 at 1:31 pm #

        Oh maar ben gelukkig realistisch genoeg om niet te geloven in een roze wolk.

        Kan het geloven dat je ze soms wil bijten, dat mini-Marieke! ☺️

        • Marieke 27 maart 2015 at 2:54 pm #

          Ze bestaat wel. Mijn zus had dat.
          Dus misschien ben jij bij de gelukkige die er wél eentje heeft.
          Ik wens het iedere toekomstige mama in ieder geval toe. 🙂

  3. Glynn 27 maart 2015 at 1:32 pm #

    GIJ TOPWIJF! Ik krijg zelf een traantje in mijn ogen bij het lezen van dit alles!
    Utter honesty, that’s what I love about you.

  4. Eva 27 maart 2015 at 2:00 pm #

    Vanaf de dag dat ik moederke zal worden, weet ik 1 ding: waterproof mascara! #pandaogen

  5. Annelies 27 maart 2015 at 3:47 pm #

    Wat een mooie tekst. Waterige ogen hier aan de overkant van het scherm. Fijne verjaardag kleine meid! En goed gedaan mama (en papa).

  6. Claudia 27 maart 2015 at 6:25 pm #

    Echt heel heel mooi geschreven! Je hebt echt een heel schattig uitziend dochtertje en ze mag op haar twee oren slapen met zo’n fantastische mama! Liefs

  7. Stijn 31 maart 2015 at 9:24 pm #

    Hieperdepiep hoera!

Geef een reactie